اگر من عاشقم عشقم تو هستی

اگر من یک کتاب کهنه هستم

بدان زیباترین برگش تو هستی

به غیر واژه ی غریبی          چیزی توی ترانه هام نیست

حتی یه آیینه روبه روم نیست    که اسممو یادم بیاره

تنهاترین مسافر شب              تو خلوتم پا نمیزاره

فرا رسيد لحظه ای كه كاش در اعماق زندگی محو می شد و به سر نمی رسيد.

لحظه جدايی چقدر سخت است .

لحظه جدايی دو رفيق تنهايی ها ، دو رفيقی كه با هم در لحظه های غربت بودند ، و درد و دل می كردندو درد دل هم را احساس ميكردند از ته دل.

با هم بودند در تمام لحظه های غربت ، در تمام لحظه های شادی و غم و غصه با هم بودند و خاطرات زيبا و بياد ماندنی بر جا گذاشتند.

حالا كه خاطرات زيبا به جا گذاشتند و هميشه با هم بودند اينك بايد از هم جدا شوند.

لحظه جدايی خيلی سخت است لحظه ای كه تنها در چشمان دو رفيق اشك ديده ميشد.اشك دوری ، اشك فاصله ، اشك جدايی.

اشكهايی كه هر قطره از آن بيانگر يك خاطره از لحظه های با هم بودنشان بود.

قطره اول كه از چشمانشان جاری شد به ياد روزهای آشناييشان ريخته شد.

قطره دوم اشكهايشان، به ياد روزهايی كه با هم بودند ريخته شد.

قطره سوم اشكهايشان به ياد لحظه سخت جداييشان ريخته شد ، و بقيه اشكهايشان فقط برای

 اينكه دلشان خالی شود وديگر بغضی در گلويشان نباشد از چشمانشان سرازير شد.به ياد
 
خنده ها ، قهقهه ها ، به ياد غصه ها ، شادی ها و گريه ها اشك ميريختند.و اينك زمانش و فرا

 رسيده بود كه شعر جدايی را می خواندند.

شعری كه در آن آواز غمگينی بود ، شعری كه در آن آواز آغاز جدايی بود.

دست رفاقت در دستان هر دويشان گرمای خاصی به آن لحظه سرد غمگين بخشيده بود اما سرنوشت اينچنين می خواست!

حالا كه آنها از هم جدا شده اند و بايد دوری هم را تحمل كنند در عوض قلبهايشان تا ابد در كنار هم به رسم رفاقت باقی خواهد ماند

اندیشه های سبز که اینجور می شوند

اینجا به پاست جشن قبرهای زنده دل

این ها که فکرهای مرا گور می شوند

باغ عدن! چه بر سرت این بار آمده؟

این خاک ها برای چه منفور می شوند؟

دیگر نه جای صحبت رفتن ز پیش توست

وقتیکه سایه ها غزل زور می شوند

برگی کنار دفتر شعرم فتاد و مُرد

اینجا بهشت ماست که اینجور می شوند

از این به بعد این بلاگ پنجشنبه ها آپ میشه

شاید چند روز دیگه بمیرم!فقط ازتون میخوام برام دعا کنین به عشقم برسم ! خیلی دوسش دارم ولی

اصلا" تحویلم نمیگیره - کاش اونم این پستو بخونه تا بفهمه چقدر دوسش دارم!

واسه همیشه روی عشق و عاشقی خط بزن     بیا بزرگ واری کن تو عشق منو پس بزن

فراموش کن که من بودم توی این  دل  سنگت   وقتی فهمیدم کسی روداری قرمز شد رنگت

فکر نمیکردی یه  روزی ب فهمم  هستی نا تو    حالا  که  فهمیدم  دیگه  من  نمیمونم  با  تو

اشک میریختی واسه من ولی همش بود الکی    فکرکردی خیلی بامزه ای  یا  خیلی........

                              کشت مارا غم بی همنفسی

      تا که رفتیم همه یار شدند

                              خفته ایم و همه بیدار شدند

     قدر آیینه بدانیم چو هست

                          نه در آن وقت که اقبال شکست

امیدوارم از پستم خوشتون اومده باشه!نظر یادتون نره ها!

                از شاخه اگر نچینمت می میرم

                ای عادت چشم های بی حوصله ام

                یک روز اگر نبینمت می میرم